السيد محمد حسين الطهراني

57

امام شناسى (فارسى)

درس سى و چهارم و سى و پنجم بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين و لعنة اللّه على أعدائهم أجمعين من الآن الى قيام يوم الدّين و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم . قال اللّه الحكيم فى كتابه الكريم : إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ * جَزاؤُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ خالِدِينَ فِيها أَبَداً رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ ذلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ « 1 » . ترجمه : « به درستى كه افرادى كه ايمان آورده‌اند و كردار شايسته انجام داده‌اند ايشان بهترين خلائق خواهند بود ، پاداش آنان در نزد پروردگارشان باغ‌هائى پر درخت سر به هم آورده از بهشت‌هاى عدن خواهد بود كه در زير آن درختان ، نهرهائى جارى است ، در آن بهشت‌ها به طور جاودان و دوام زيست خواهند نمود ، خدا از آنها راضى و آنان نيز از خدا راضى هستند . اين است مقام و منزلت كسى كه از عظمت پروردگار خود درخشيت افتد ( و بالنّتيجه به طاعت او بپردازد ) » . اين آيه كريمه دربارهء امير المؤمنين عليه السّلام و شيعيان آن حضرت وارد شده است . رواياتى كه در شأن نزول اين آيه راجع به آن حضرت و شيعيان اوست زياده از حدّ احصاء ، و علماى بزرگ شيعه و سنّى در كتب خود ضبط و در تفاسير خود در ذيل اين آيه مباركه آورده‌اند . در كتاب « غاية المرام » از طريق عامّه يازده حديث و از طريق خاصّه هفت حديث به مضامين مختلفه راجع به شأن نزول اين آيه دربارهءي

--> ( 1 ) سورهء بيّنه 98 - آيه 7 و 8 .